-
- Vrsta/tip rada: Seminar za lekare u praksi
- PREGLEDAJTE RAD
- PREUZMITE RAD
-
- 359 pregleda
- 1064 puta preuzet
Sažetak
Uvod. Delirijum se definiše kao akutni poremećaj mentalnog statusa koji dovodi do narušavanja percepcije, razmišljanja, pamćenja, pažnje, emocionalnog statusa, kao i poremećaja ritma spavanja i najčešće je reverzibilnog karaktera. Postoperativni delirijum podra zumeva akutni poremećaj mentalnog statusa koji se javlja u kardio vaskularnoj hirurgiji sa incidencijom od čak 20−50% operisanih pacijenata. Ova komplikacija sa sobom nosi dužu hospitalizaciju, duži boravak u jedinici intenzivnog lečenja, kao i povećan morbiditet i mortalitet.
Faktori rizika. Faktori rizika se dele na preoperativne, intraoperativne i postoperativne. Najčešći preoperativni faktori rizika su starije životno doba, stenoza karotidnih arterija, ranija cerebralna oboljenja, depresija, dijabetes, hipertenzija, niska ejek ciona frakcija leve komore, kao i poremećaji srčanog ritma. U intraoperativne faktore rizika spadaju vrsta operativnog zahvata, vrsta anestezije, dužina trajanja ekstrakorporalne cirkulacije, dužina trajanja aortne kleme. U najznačajnije postoperativne faktore rizika spadaju upotreba psihoaktivnih lekova, prolongirana bol i upotreba opioidnih lekova, vreme trajanja mehaničke ventilacije i dužina boravka u jedinici intenzivnog lečenja.
Prevencija. Prevencija pred stavlja veoma značajan aspekt koji je najčešće fokusiran na intra operativne i postoperativne precipitirajuće faktore. Preventivni tretman se može podeliti na farmakološke i nefarmakološke metode. Osnovna preporuka odnosi se na izbegavanje rutinskog davanja antipsihotika.
Zaključak. Kontinuirana infuzija deksmedetomidi na u poređenju sa propofolom smanjuje incidenciju postoperativnog delirijuma. Nefarmakološki pristup se sastoji od niza postupaka koji se sprovode postoperativno, kao što je ABCDEF protokol (Buđenje, Disanje, Koordinacija, Praćenje delirijuma, Rana mobil nost i Porodično angažovanje).